సంక్రాంతి సంబరాలు మన తెలుగింట

చలి తెరలను తొలిగించే భోగిమంట.
ముత్యాల ముగ్గులు ముంగింట.
ఇంటికి చేరే తొలి పంట.
అల్లుడు,కూతురుల కొత్త జంట.
నోరూరించే పిండి వంట.
సంక్రాంతి సంబరాలు మన తెలుగింట.

-శ్రీనివాస చక్రవర్తి.
15/01/2019

వనిత భువిపైన నడయాడే దేవత.‌

వనిత భువిపైన నడయాడే దేవత.‌.
వీరులకే వీరమాతవైన నీ ఘనత..
సోదరివై అనురాగాలు పంచే నీ మమత...
పతిలో(శివ) సగభాగమై అందరూ సమానమే అని నీవు చూపిన చరిత..
నీవున్న చోట కలలోనైన కానరాదు కలత..

మహిళా దినోత్సవ​ శుభాకాంక్షలు
   - శ్రీనివాస చక్రవర్తి
     08/03/2018

మైదానం ఆత్మకథ

మైదానం ఆత్మకథ
-----------------------

నా పేరు మైదానం..
వినండి నా మనసులోని అంతర్మధనం...

ఒకప్పుడు..‌

వేకువనే తాకే సూరీడు కిరణాలు కన్నా నా వద్దకు ముందే వచ్చి చేరేవి చిన్నారులు చిరునవ్వులు..

పూలమొక్కలు నుంచి నేలపైన రాలే సుకుమారమైన కుసుమాలు కన్నా వారి లేలేత పాదాలు ఎంతో సుతిమెత్తగా నన్ను తాకేవి...

నాపైన రాలే తొలకరి వాన జల్లు తాకిడికన్నా ఆటలో అలిసిన చిన్నారుల చెమట బిందువులు జల్లు నన్ను తాకినప్పుడు నా మట్టి గుండె పులకరించేది..
ఆటపాటల్లో సాగే చిన్నారుల కేరింతలు...
నాకు పండగలు,తిరునాళ్ళు

గెలిస్తే వాళ్ళు చేసుకునే సంబరాలు..
ఓడితే మరలా గెలవాలని చూపే పట్టుదల..
ఇన్ని భావోద్వేగాలు​కు వేదిక అయినందుకు నాకు ఎంతో ఆనందం కలిగేది...

శనివారం సాయంత్రం వచ్చిందంటే వాళ్ళకన్నా నేనే ఎక్కువ ఆనందించేదానిని..
ఎందుకో ఈ పాటికి మీకు అర్థం అయ్యి ఉంటుంది...

ఎన్నో మలుపులుతో సాగే ఆటల్లో అలుపెరుగని గుండెల్లో గెలుపుకై ప్రతి తలపు....
************
కాలం ఎప్పుడూ ఒకలాగా ఉండదు కధా..
పగలు వెనుక చీకటి లాగా... ఇప్పుడు ఎన్నో మార్పులు వచ్చాయి..‌
ఒకప్పుడు 5 సంవత్సరాలకు బడికి వెళ్ళేవారు నేడు  2 సంవత్సరాలకే మోయలేని భారాన్ని మోస్తూ వెళుతున్నారు...
పాపం వారికి కూడా తెలియదు ఆటలు అంటే స్మార్ట్ ఫోన్​తెరపైన ఆడే ఆటలు అనుకుంటున్నారు...
స్మార్ట్ తెరపైన ఉన్న చూపులు.. తీరికలేని చదువులు..
 మైదానం వైపు అడుగులు పడనీయడంలేదు..

వారికి ఎవరు చెబుతారు?
మైదానంలో గెలుపోటములు రుచి చూసిన వారు జీవితంలో ఎలాంటి వెలుగు, చీకట్లను  ఎదుర్కొనేంతగా దృఢంగా​ తయారవతారనీ..

వారికి ఎలా తెలుస్తుంది?
ఇప్పుడు నలుగురు కలిసి ఒకచోట పనిచేయలేకపోతున్నారు... చాలా పనులు ఐక్యమత్యం లోపించే పూర్తి కావడంలేదు
విజయంలో శభాష్ అని చేయి అందించే గుణం.. భాదలో నేను ఉన్నా అని భుజాన్ని తట్టే గుణం మైదానంలో గడిపిన వారికి బాగా​ తెలుసు అని...

మరలా ఆ రోజులు రావాలని​ ఆశిస్తున్నాను..
లేకపోతే కొన్ని రోజులకు మైదానాలు కనుమరుగవుతాయి...

మీరు నా మనసులో మాటను అర్థం చేసుకుంటారు కదూ...
పదండి మైదానాలు వైపు అడుగులు వేయండి... ముందు తరాలను తీసుకుని రండి...

మీ రాకకై ఎదురు చూస్తూ,
ఓ మైదానం..


-శ్రీనివాస చక్రవర్తి
11/08/2018

Story - పోటీ అనేది పోరాటంలోనే కాని....

డాక్టర్ ICU నుంచి బయటకు వచ్చారు.
శ్రీనివాస్ ఆయన వద్దకు వెళ్ళి ఎలా ఉంది రఘు పరిస్థితి అని అడిగాడు... సినిమాలో చెప్పినట్లు No problem he is alright అని doctor  అంటాడు అనుకుంటే ,కాని
డాక్టర్ "తలకు బలమైన గాయం తగలడం వలన ఎక్కువ రక్తం పోయింది.. రఘు హెల్మెట్ తో మోటార్ సైకిల్ నడిపినట్లైతే ఇంత బలమైన గాయం అయ్యేది కాదు,
ఇప్పుడు తనకు రక్తం ఎక్కించాలి అందుకు O నెగిటవ్ రక్తం కావాలి.. 12 గంటలలోపు ఎక్కించాలి,లేకపోతే చాలా ప్రమాదం " అని చెప్పారు

 ఇప్పటికి ఇప్పుడు O- రక్తం అంటే ఎలా..
ఈ గ్రూప్ చాలా అరుదుగా లభిస్తుంది.శ్రీనివాస్ ,హరి అందరికి ఫోన్లు కలుపుతున్నారు కాని O నెగిటవ్ దొరకడం లేదు..
ఏం చేయాలో అర్థం కావడం లేదు.. మానవుడు ఇన్ని రకాల వస్తువులు చేసాడే రక్తాన్ని ఎందుకు తయారు చేయలేకపోయాడో అర్థం కాలేదు ఆ క్షణాన శ్రీనివాస్ కి...

కొంతసేపటికి వాళ్ళ ఎదురుగా చీకటిలో ఇద్దరు వ్యక్తులు వారి వేపు నడుచుకుంటూ వస్తున్నట్లు అనిపించింది.. ఆ నడక చూస్తుంటే ఆ వేగాన్ని ఎక్కడో చూసినట్లు అనిపించింది...
 దగ్గరకి వచ్చిన తరువాత తెలిసింది ఆ వ్యక్తి విష్ణుతేజ మరియు కాలేజీ PET మోహనరావు అని
తేజా చెప్పాడు అన్నా ఇప్పుడే మన కాలేజీ గ్రూపులో O నెగిటివ్ కావాలని హరి పెట్టిన మెసేజ్ చూసాను..
నాది O నెగిటవ్ రక్తమే నేను ఇస్తాను అన్నా రఘుకూ..

శ్రీనివాస్ ఏమి మాట్లాడలేకపోయాడు
డాక్టర్ తేజాని లోనికి తీసుకొని వెళ్ళారు..

విష్ణు తేజ వచ్చేసరికి శ్రీనివాస్ మనస్సు గతంలోకి జారింది..
కొన్నేళ్ళ క్రితం శ్రీనివాస్, రఘు డిగ్రీ  చదువుతున్న రోజుల్లో ఆటలలో పాటలలో ఎంతో ఉత్సాహంగా పాల్గొనేవాళ్ళు.. ఆ ఏడాది నిర్వహించిన క్రికేట్ పోటీలలో విష్ణుతేజ పేరు మారు మ్రోగిపోయంది..
అ ఏడాది శ్రీనివాస్ జట్టుకు,విష్ణు తేజ జట్టుకి ఫైనల్ జరగబోతుంది .
ముందు రోజు శ్రీనివాస్ కి నిద్రపట్టలేదు.. కాలేజి PET చెప్పిన మాటలు గుర్తు వస్తున్నాయి... "ఈ మ్యాచ్ లలో ప్రదర్శన ఆధారంగా మన కాలేజి నుంచి కొంతమందిని జిల్లా జట్టుకు పంపుతాం" అని,అందుకే రేపు ఉదయం ఫైనల్ గూర్చి ఆలోచనలే.. కప్ గెలవాలని బాగా ఆడిన ఆటగాళ్ళలో నిలవాలని తనకి రఘుకు ఉంది..

ఫైనల్‌లో మొదటి బ్యాటింగ్ చేసిన శ్రీనివాస్ జట్టుపై ప్రత్యర్ది జట్టులోని విష్ణుతేజ మెరుపులాగా ప్రదర్శన చెేయడం వలన 15 ఓవర్లకు మాత్రమే 70 పరుగులు మాత్రమే చేయగలిగారు
తరువాత శ్రీనివాస్ కూడా బాగానే బౌలింగ్ చేయడం వలన  ప్రత్యర్థి 14 ఓవర్లలో 61 పరుగులు  చేసారు ,ఇంకా ఒక ఓవర్ లో 10 Runs చేస్తేకాని ప్రత్యర్థి గెలుస్తారు.‌ చివరి ఓవర్ శ్రీనివాస్ వద్దకు వచ్చింది... మొదటి బంతికి Run out,
ఇంకా 5 బంతుల్లో 10 పరుగులు చివరి వికెట్ ఉంది,
తరువాత రెండు వరుస బంతుల్లో పరుగులు ఏమీ రాలేదు.
3 బంతుల్లో 10 పరుగులు .. మ్యాచ్ మనదేనని శ్రీనివాస్ కెప్టెన్ కి చెప్పాడు..
విష్ణుతేజ వరుసగా ఫోర్,సిక్సర్ కొట్టేసరికి మ్యాచ్ ఒక్కసారి వాళ్ళ వైపు తిరిగింది..
ఒక్క సారి రఘు,శ్రీనివాస్ గుండె జారింది...
విష్ణుతేజ ఈ విధంగా కోడిపిల్లను గ్రద్ద తన్నుకొని వెళ్ఖినట్లు ఆటని వాళ్ళవైపు మలుచుకోవడం జీర్ణించుకో లేకపోయారు శ్రీనివాస్ మరియు రఘు..
అందరూ విష్ణుతేజాని పొగడటం శ్రీనివాస్ ,రఘుకూ ఈర్ష్యని పెంచింది.

తరువాత వాళ్ల కాలేజీ నుంచి PET మోహన్ రావు   బాగా ఆడిన శ్రీనివాస్,రఘు,విష్ణుతేజ పేర్లను జిల్లాస్థాయి పోటీలకోసం పంపడం జరిగింది..

******

"పోష్టుమాన్ గారు నా పేరుతో ఏదైనా ఉత్తరం వచ్చిందా" అని శ్రీనివాస్ ,రఘు అడిగేవారు పోస్టుమాన్ ని..జిల్లా క్రికేట్ సంఘం నుంచి పిలుపు వస్తుందేమో అని‌... రాలేదయ్యా అన్నాడు ఆయన బజారు లో టీ తాగుతూ  ఇదిగో అబ్బాయిలు అని మరలా పోష్టమాన్ పిలిచాడు..
మీ కాలేజ్ లో చదివే విష్ణుతేజ కి ఉత్తరం వచ్చింది... ఏదో జిల్లా స్థాయి క్రికేట్ పోటీలకోసం సెలక్షన్ ఉంది అంటా వాళ్ళు ఇచ్చిన ఈ ఉత్తరం జాగ్రత్తగా ఇవ్వండి.
కాని శ్రీనివాస్ ,రఘు ఉత్తరాన్ని ఇవ్వకుండా ఇంకా వాళ్ళకు రాకుండా తేజాకి వచ్చిందని కోపంతో ఎవరూ చూడకుండా ఆ ఉత్తరాన్ని చింపి చెత్తకుప్పలో వేసారు..
తరువాత పోష్టమాన్ ద్వారా ఎప్పుడో తనకు జిల్లా క్రికేట్ బోర్డు నుంచి పిలుపు ఉత్తరం ద్వారా వచ్చిన సంగతి తెలుసుకొన్న తేజ.. ఆలస్యం చేయడం వలన ఆడే అవకాశం కోల్పాయాడు...
తేజ ఎంతో భాదపడ్డాడు, ఇలా కూడా జరుగుతుందా అని ఆవేదన చెందాడు
ఈ విషయం తెలుసుకొన్న PET    శ్రీనివాస్, రఘులను గట్టిగా మందలించాడు... TC ఇచ్చి బయటకు పంపిస్తాను అని చెప్పాడు... చేసిన తప్పు తెలుసుకొన్న శ్రీనివాస్, రఘు క్షమించమని అడిగారు..
"మరలా ఇలాంటివి చేస్తే కాలేజ్ నుంచి బయటకు పంపించివేస్తాను" అని PET గట్టిగా మందలించారు..

******
"రఘు ఇప్పుడు కొంచం కోలుకుంటున్నాడు, రక్తం ఎక్కించడం వలన తిరిగి స్పృహలోకి వచ్చాడు" అని డాక్టర్ చెబుతున్న మాటలు శ్రీనివాస్ కి వినపించాయి..
ఆ మాటలు చెవులను తాకగానే ఒక్కసారి గతంలో నుంచి తిరిగి ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు శ్రీనివాస్ ,ఒక్కసారి ఆనందభాష్పాలు గుండెల్లో నుంచి ఆనకట్టలు తెంచుకుని ఒక ప్రవాహంలా ఉబికి వచ్చాయి.. ఆ వెచ్చని కన్నీరు(ఆనంద భాష్పాలు) చెంపలమీద నుంచి కిందకి జారి అవి మరలా గుండెలమీదకు చేరాయి

తన ప్రాణ స్నేహితుడు ఇంత త్వరగా కోలుకుంటాడని ఊహించలేదు...
డాక్టర్ రఘు తల్లిదండ్రులకు చెబుతున్నాడు
"మీ‌ అబ్బాయి చాలా అదృష్టవంతుడు ఎందుకంటే, తలకు బలమైన గాయం తగలడం తీవ్రమైన రక్తస్రావం జరిగింది, O- రక్తం దొరకడం అంత సులువు కాదు.. పైగా ఇంత అర్ధరాత్రి వేళ తేజ వచ్చి ఇవ్వడం తన ప్రాణలను నిలబెట్టాయి"

"స్నేహితులు ఉంటారు గాని ఇంత అర్ధరాత్రి వేళ స్నేహితుడు చావుబతుకుల్లో పోరడుతున్నాడని తెలిసి తేజ వచ్చాడు చూసావా ఇలాంటి స్నేహితులు చాలా అరుదుగా ఉంటారు" అని డాక్టర్ , నర్స్ మాట్లాడుకుంటూ అక్కడ నుంచి వేరే పేషెంట్ వద్దకు వెళ్ళారు...

కొంతసేపటికి శ్రీనివాస్ భుజంపైన చేయిపడింది.. ఆ చేతి స్పర్శతో తేజ ధైర్యాన్ని చెబుతున్నట్లు శ్రీనివాస్ కి అర్థం అయ్యింది.. తేజ శ్రీనివాస్ తో అన్నాడు "నువ్వు,రఘు ఎంత ప్రాణ స్నేహితులో నాకు తెలుసు.. భాదపడకు, తను త్వరగా కోలుకోవాలని ఆశిద్దాం"..
శ్రీనివాస్ తేజ చేయి పట్టుకొని " క్షమించు తేజ, కాలేజి రోజుల్లో నిన్ను చాలా ఇబ్బంది పెట్టాము.. ఆటలలో మాకన్నా నువ్వు ముందుటున్నావని.. ఈర్ష్యతో అలా చేసాము... కాని అవేమి‌ మనస్సులో పెట్టుకోకుండా నువ్వు చేసిన సాయం నిజంగా ఎంతో గొప్పది"

తేజ ‌: శ్రీనివాస్ నిజంగా చెప్పాలంటే నేను చేసిన సాయం ఏమిలేదు, తోటి మనిషి భాదలలో ఉన్నప్పుడు ఆదుకోవడం మన భాద్యత... జిల్లా జట్టులో చోటు దొరకపోతే మరలా సాధించవచ్చు.. కాని ప్రాణం తిరిగి రాదు కదా... రఘు తల్లిదండ్రులను చూడు కన్నకొడుకు కోసం ఎంత భాదపడుతున్నారో.. ఇప్పుడు వాళ్ళ కొడుకు కోలుకుంటున్నాడని వాళ్ళ కళ్ళలో ఆనందం చూసావా అంతకంటే నాకు ఏంకావాలి సోదరా...
సరిగ్గా ఇదే పరిస్థితిలో మా తల్లి ,నేను మరియు మా అన్నయ్యా 3 సంవత్సరాల క్రితం హాస్పిటల్ లో ఎంత రోదించమో ,ఆవేదన చెందేమో ఆ దేవుడుకే తెలుసు...
ఏం జరిగిందంటే

******
తేజ చెబుతున్నాడు " మాది ఒక మధ్య తరగతి కుటుంబం మా తల్లిదండ్రులకు ఇద్దరం పిల్లలం నేను, మా అన్నయ్యా విజయ్..
పేదరికం వలన మా నాన్న పెద్దగా చదవలేదు..‌ ఆరోజుల్లో ఇండియన్ ఆర్మీ సెలక్షన్ కి వెళ్ళడానికి మా నాన్నకి 10 రూపాయలు అప్పు దొరకలేదు అంటా నాన్న చెప్పేవారు, అందుకే ఆయన ఎంతో కష్టపడి మమ్మల్ని చదివించారు... ఆయన వ్వవసాయం చేస్తూ  కుటుంబాన్ని ముందుకు నడిపేవారు..
మేము ఆయన చేసే పనిలో సాయం చేద్దామని వెళితే "మీరు ఈ బురద మట్టి పిసకలేరు, వెళ్ళి బాగా చదువుకోండి అని చెప్పేవారు.. ఎటువంటి కష్టమైన పని కూడా చేయించే వారు కాదు ఆయన మా చేత"
మొత్తానికి ఆయన కలలు ఫలించి అన్నయ్య IIT లో చేరాడు.. నేను కూడా బాగా చదువుతూ ముందుకు సాగాను..
అంతా ఆనందంగా జరుగుతుంది అనుకొన్న తరుణంలో మానాన్నకు యాక్సిడెంట్ అయ్యింది.. అన్నయ్య IIT కాలేజీలో,నేను పై చదువుల కోసం హైదరాబాదు లో ఉండటం వలన మేము వెళ్ళేసరికి ఆయన పరిస్థితి బాగా సీరియస్ అయ్యింది.. సమయానికి రక్తం అందకపోవడం వలన ఆయన మమ్మల్ని విడిచి శాశ్వతంగా దూరమయ్యారు...
అప్పుడు అమ్మ పరిస్థితి ఏమి చెప్పాలి తను ఎంత కుమిలిపోయిందో...  ఆ భాద ఎలా ఉంటుందో నాకు తెలుసు సోదరా..
అందుకే మా ఇంట్లో జరిగినది ఇంకా ఎక్కడ జరగకూడదు అని నా వీలైనంత సాయం చేసాను... ఇక ఆటల విషయానికి వస్తే మన మధ్య పోటీ అంటావా..‌అది ఎప్పుడు నాకు ఆరోగ్యకరమైన పోటీ గానే అనిపించింది "

శ్రీనివాస్ విష్ణుతేజ చేయి పట్టుకొని "తేజ ఈరోజు నిజంగా నువ్వు నిరూపించావు పోటీ అనేది పోరాటంలోనే కానీ వ్యక్తిగతంగా కాదని"..

------------ ******* ------
కొన్నాళ్ళకు రఘు పూర్తిగా కోలుకున్నాడు ..‌ తన ప్రాణం నిలబెట్టిన విష్ణు తేజని కలసి గుండెలకు హత్తుకొని క్షమాపణ చెప్పి ఇక నుంచి కష్టాలలో ఉన్నవారికి వీలైనంత సాయం చేద్దాం ఆ మిత్రులంతా కలసి అనుకొన్నారు, మొదట్లో చదువుకునే పిల్లలకు సాయం చేస్తూ వచ్చారు.. ఇప్పుడు వాళ్ళు గ్రామంలోని పిల్లలు స్మార్ట్ ఫోన్ లలో గడుపుతూ మైదానాలకు దూరమైయ్యారని గమనించి ఆ ఏడాది దసరా పండుగకు ఆ ఊరిలో ఆటల పోటీలు నిర్వహించారు..
బహుమతి ప్రదానోత్సవం రోజు విష్ణుతేజ,శ్రీనివాస్ మాట్లాడుతూ "చూడండి పిల్లలు పోటీ‌ ఆనేది ఆటలలో మరియు చదువులోనే ఉండాలి‌,కాని వ్యక్తిగతంగా ఉండకూడదు ..అందరూ కలసిమెలసి ఉండాలి... కలుపుకుందాం, కలిసి ఉందాం ఇదే మన బలం" ‌అని చెప్పి అందరనీ ప్రోత్సాహించారు. అ ఏడాది నుంచి శ్రీనివాస్, విష్ణు తేజ,రఘు ముగ్గురు కలిసి మిత్రుల సాయంతో ఎన్నో కార్యక్రమాలు దసరా,సంక్రాంతి పండుగలకు నిర్వహిస్తూ అ ఊరిలో పండగలకే గొప్ప పండుగ వాతావరణాన్ని తీసుకొని వచ్చి ఎంతోమందిని ప్రోత్సహించారు...

--- సమాప్తం ---
ధన్యవాదాలు
శ్రీనివాస్ చక్రవర్తి

రైతన్నా..ఏమిచ్చి తీర్చుకోగలం నీ రుణం..

రైతన్నా నీకు వందనం...
నీ స్వేదాన్ని తాకి మొలకెత్తిన విత్తనం..
ఆకలిని తీర్చి నిలబడుతుంది మా నిండు ప్రాణం.
ఏమిచ్చి తీర్చుకోగలం నీ రుణం..
అన్నదాత సుఖీభవ అన్న స్మరణం.. తప్ప..

  - శ్రీనివాస చక్రవర్తి
    07/10/2017

నూత‌న‌ జంట‌కి క‌ళ్యాణ‌ మ‌హోత్స‌వ‌ శుభాకాంక్ష‌లు

ఇరు హ‌ృద‌యాలు ఒక‌ హ‌ృద‌యంగా
ఇరువురి అడుగుగులు ఏడు అడుగుల‌తో జ‌త‌ ప‌డ‌గా..
అక్ష‌త‌లు ముత్యాల సిరులుగా మార‌గా....
త‌లంబ్రాలు తేనె జ‌ల్లులా కుర‌వ‌గా....
వ‌దువు సుగుణాల‌ సీత‌మ్మ‌గా
వ‌రుడు అయోద్య‌ రామ‌య్య‌గా త‌ల‌పించి
ప‌రిణ‌యమాడు శుభ‌ స‌మ‌యాన‌...

క‌ళ్యాణ‌ తోర‌ణాలు,ప‌చ్చ‌ని పందిరులు
చిన్నారుల‌ చిరున‌వ్వులు, పెద్ద‌ల‌ ఆశిస్సులు...
మేళాలు తాళాలు.. పంచ‌భూతాలు..
సాక్షిగా వ‌దువ‌రులు ఏకంకాగా...

క‌ళ్యాణ‌ ద‌ర‌హాసంతో 
నిండు నూరేళ్ళ‌ స‌హవాసంతో
మ‌ధుమాసం లోకి అడిగుడుతున్న‌

నూత‌న‌ జంట‌కి క‌ళ్యాణ‌ మ‌హోత్స‌వ‌ శుభాకాంక్ష‌లు....

Story - సంక్రాంతి రైలు

సంక్రాంతి రైలు

సాయంత్రం 05:00 అయ్యింది. ఆఫీసులో కంప్యూటర్ లో నేను నిమగ్న అయ్యిపోయాను. ఎవరో ఒక వ్యక్తీ నా భుజంపైన చేయి వేశారు.. నేను కంప్యూటర్ ప్రపంచంలో నుంచి బయటకు వచ్చాను, నా మిత్రుడు టీ తాగుదాం పదా అన్నాడు.
ఇద్దరం అలా నడుచుకుంటూ బయటకు వెళుతున్నాం. నా పేరు శ్రీను ,నా మిత్రుడు సోమ శేఖర్. వాడ్ని మేము అంతా సోము అని పిలుస్తాం. చాలా తెలివైనవాడు. ఇద్దరం ఒకేసారి మా ఉద్యోగ జీవితాలను ప్రారంభించాము.

టీ అందుకొన్నాము,
వాతావరణం చల్లగా ఉండడం వలన  వేడి వేడిగా టీ ఎంతో బాగా అమృతంలాగా అనిపించింది..

సోము : శ్రీను, రేపు నేను ఊరు వెళుతున్నాను రా, సంక్రాంతి సందర్భంగా ..
నువ్వు కూడా రావచ్చు కదా మా ఊరు.

నేను : లేదురా ఈ మూడు రోజులు ఇక్కడే ఉందాము అనుకుంటున్నాను.. నాకు కొంత విశ్రాంతి కావాలి.. నువ్వు వెళ్లు.

సోము : అరేయ్, ఇంకా ఏమి మాట్లాడకు..ఇక్కడ ఏమి చేస్తావు.. నాతో రారా.. మా ఊరిని చూపిస్తాను.. సంక్రాంతి ఎంత వేడుకగా చేస్తారో చూద్దువుగాని.. నా మాట విని నాతో రా..
నేను : సరేరా..

****

సోము నాకు ఫోన్ చేసి అరే శ్రీను త్వరగా రారా రైలు టైము అవుతుంది నీకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను స్టేషన్ లో...
నేను హడావుడిగా స్టేషన్ కి వెళ్ళాను... మొత్తానికి రైలుని అందుకొన్నా.. రైలు నెమ్మదిగా మొదలు అయ్యింది.. సూర్యుడు ఈరోజుకి సెలవంటూ భూమికి మరో వైపుకి వెళుతున్నాడు.. ఇద్దరం మాట్లాడుకుంటున్నాము.. రైలు వేగాన్ని అందుకొంది.. రైలు ఇంజన్ దీపాలు  చీకటిని చీల్చుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంది.. సోముకి నిద్ర వస్తుంది అని పడుకున్నాడు.. నేను కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తూ ఉన్నాను.. నా చూపు ఆకాశం వైపు మళ్ళింది. ఆకాశంలో చుక్కలను చూస్తూ అలా ఉన్నాను...  రైలు తన గమ్యం వైపు వెళుతుంటే నా ఆలోచనలు నా బాల్యంలోకి వెళ్ళాయి.. ఆ చుక్కలు చూస్తూంటే, ఈ విధంగా రైలు ప్రయాణం చేస్తుంటే, నా చిన్ననాటి రోజులులోకి నా ఆలోచనలు పరుగులు తీస్తున్నాయి..

*****

మాది కృష్ణవేణి నదీ తీరాన ఒక గ్రామం.. మా తాతయ్య బాగా చదువుకొన్న వ్యక్తి. ఊరిలో ఎంతోమందికి ఆయనంటే మంచి గౌరవం.. అందరూ చదవాలి - అందరూ ఎదగాలి అని ఆయన అంటూ ఉండేవారు.
మా నాన్నగారిని బాగా చదివించారు. నాన్న బ్యాంకులో మంచి ఉద్యోగం చేస్తున్నారు. నాన్న ఉద్యోగం రీత్య మేము పుట్టినపుడే ఈ భాగ్యనగరానికి వచ్చాము.. సంక్రాంతి పండుగకు మేము అంతా మా ఊరు వెళ్లేవాళ్లం.. ఇప్పటికి నాకు మా ఊరు తొలిసారి వెళ్ళిన జ్ఞాపకాలు అలా నా మదిలో మెదులుతూ ఉన్నాయి.. అప్పుడు ఒకరోజు పోష్టుమెన్ ఒక ఉత్తరం తెచ్చి ఇచ్చాడు.. అది చదవమని అమ్మ నాకు ఇచ్చింది. అది తాతయ్య రాసిన ఉత్తరం అందులో తాతయ్య మమల్నీ అందర్నీ ఊరు రమ్మని తానే వచ్చి తీసుకొని వెళతానని చెప్పారు. ఈ విషయం చదువుతున్నపుడు నాకు చాలా ఆనందం వేసింది. ఎందుకంటే నాకు కొత్త ప్రదేశాలకు వెళ్ళడం అంటే ఎంతో ఇష్టం.. సంక్రాతి దగ్గరకు వచ్చింది. మాకు సెలవలు ఇచ్చారు.. తాతయ్య వచ్చారు మమ్నల్ని తీసుకొని వెళ్ళడానికి ,నాన్న బిజీగా ఉండటం వలన మమ్మల్నీ ముందు వెళ్ళమన్నారు.. నేను,చెల్లి మరియు తాతయ్య బయలుదేరాము.. నాన్న మమ్మల్నీ సికింద్రాబాద్ స్టేషన్ వరకు దింపారు.. రైలు వచ్చింది నేను, చెల్లీ ఇద్దరం కిటికి సీటు దగ్గరకు పరుగుతీసి కిటికి సీటు నాది అంటే నాది అంటూ గొడవ ఆడుకోసాగాము. తాతయ్య అల్లరి చేయకండిరా అని మందలించారు.. నేను మొండిగా కిటికి ప్రక్కన సీట్లో కూర్చొన్నా. చెల్లి ఇక ఏడుపు అందుకుంది.. ఒక కంటిలోంచి కృష్ణమ్మ మరొక కంటిలోంచి గోదారమ్మ పొంగినట్లూ ఇంకా ఎక్కువ కన్నీరు  పెట్టింది. అప్పుడు నాకు రాఖీ పండుగ నాడు అమ్మ చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి.. నీవు చెల్లిని బాగా చూసుకోవాలి ..అన్నయ్య అంటే అన్ని వేళలో అండగా ఉండటమే కాదు.. చెల్లి కళ్ళలోంచి ఒక్క చుక్క కన్నీరు కూడా రాకుండా దానికి ఆనందం పంచాలి. వెంటనే అమ్మ చెప్పినట్లూ వెంటనే తనకే సీటు ఇచ్చాను.. ఇప్పుడు మా చిట్టి రాక్షసి కుండపోతగా వర్షం కురిసి ఒక్కసారి ఆగిపోతే ఎలా ఉంటుందో అలా  ఏడుపు ఆపింది.. నవ్వుతూ కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తూ కేరింతలు కొట్టింది.. మా తాతయ్య మమల్ని చూసి నవ్వుకున్నారు. మంచి కబుర్లతో మా ప్రయాణం సాగింది. మా తాతయ్య ఎన్నో విషయాలు మాతో పంచుకున్నారు.. ఒక సంతోషాల లోకానికి మా రైలు వెళ్తున్నట్లూ నాకు అనిపించింది. సాయంత్రనికి మేము రైలు దిగాము.. రైలు కూతవేస్తూ మాకు వీడ్కోలు చెప్పి తన గమ్యం వైపు పరుగులు తీసింది.

****

స్టేషన్ నుంచి మా ఇంటికి వెళ్ళాలి అంటే నదిని దాటి ఆవలి గట్టు వైపుకి వెళ్ళాలి.. మా తాతయ్య నది దగ్గరకు తీసుకొని వెళ్ళాడు.. పడవ నడిపే అతను మా దగ్గరకు వచ్చాడు. మా తాతయ్యను నవ్వుతూ పలకరించి తన పడవ ఎక్కమని మాకు ఆహ్వానం పలికాడు.. ముందుగా తన పడవకు నమస్కారం చేసి పడవ ప్రయాణం మొదలుపెట్టాడు. నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది, ఎవరైనా దేవునికి దణ్ణం పెడతారు లేద గొప్ప వ్యక్తులకు దణ్ణం పెడతారు ఈయన ఏంటీ ఒక చక్కకి పడవకి పెడతున్నాడు అనుకొన్నా వెంటనే తాతయ్యని అడిగాను ఈ నమస్కారం గూర్చి, తాతయ్య చెప్పారు.. పనియే దైవం అన్నారు కదా పెద్దలు అందుకే తను తన జీవనానికి తనకు సాయపడుతున్న ఈ పడవకి నమస్కారం చేసాడు అని.. నా హృదయంలో ఆ మాటలు బలంగా నాటుకొన్నాయి.. చెల్లి   ఈ కృష్ణా నదిని చూస్తూ ఆనందిస్తుంది.. కృష్ణమ్మ ఒడ్డుకు ఇరువైపులా పచ్చని చెట్లు ఎన్నో ఉన్నాయి..
అవి మాకు స్వాగతం పలుకుతున్న పచ్చని తోరణాలు లాగా అనిపించాయి.. సాయంత్రం అవడం వలన పక్షులు తమ తమ స్దావరాలకు చేరుకుంటున్నాయి.. వీటి ఐక్యమత్యాన్ని చూస్తే నాకు ఆనందం వేసింది.. అన్నీ కలసికట్టుగా వెళుతున్నాయి.. ఈ విధంగా కృష్ణమ్మ అందాలను చూస్తు ,ఆ నది పైనుండే వీచే గాలి.. చాలా చల్లగా అమ్మ కరుణలాగా అనిపించింది. ఆవలి తీరానికి చేరుకున్నాం. నడుచుకుంటూ ఊర్లోకి వెళ్ళాము.. అందరూ ఎంతో ఆప్యాయంగా మమ్మల్ని చూస్తూ వీళ్ళు మన కృష్ణాగాడి పిల్లలు అంటూ మమ్మల్ని అప్యాయంగా  పలకరించారు.. మొత్తానికి ఇంటికి చేరుకున్నాం. ఈలకోడి అరుపులతో చీకటి వచ్చేసింది. అమ్మమ్మ మాకోసం గుమ్మం దగ్గర తన కళ్ళలో వత్తులు వేసుకొని చూస్తుంది..  మమ్మల్ని చూడగానే ఆమె కళ్ళలో ప్రేమ ఒక ప్రవాహంలాగా వచ్చి తాకింది మమ్మల్నీ.. ఇద్దరనీ దగ్గరకు తీసుకొని తల నిమురుతూ ఇంట్లోకి తీసుకొని వెళ్ళింది..

*****
మా స్నానాలు అయ్యాయి, ప్రయాణ బడలిక తీరింది. అమ్మమ్మ మాకు బాగా ఇష్టమని పాయీసం చేసింది.. చెల్లికి, నాకు ,తాతయ్యకి ఇచ్చింది.. చెల్లి నా దగ్గరకు అన్నోయ్ నాకు చాలా కిస్మిస్ ఇంకా జీడిపప్పు వచ్చిందిగా నీకు ఏమి రాలేదు అంటూ ఎగతాళి చేస్తూ అమ్మమ్మ ఒడిలో కూర్చుని పాయీసం తాగుతుంది.. మా అల్లరికి అమ్మమ్మ నవ్వుకుంది.. తాతయ్య రేడియోలో వార్తలు వింటున్నారు.. బోజనాలు చేసి మేము తాతయ్య దగ్గరకు వెళ్ళాము కథ చెప్పమని.. మా తాతయ్య ఒంటి కన్ను రాక్షసుడు కథ చెబుతాను అన్నాడు.. అమ్మమ్మ మధ్యలో తాతయ్యని ఆపి పిల్లలకు దయ్యాలు, రాక్షసులు అని కథలు చెప్పి బయపెట్టకండీ అంది.. అప్పుడు తాతయ్య పిచ్చిదానా .. కథలు అంటే పిల్లలను భయపెట్టేవి కాదే ఎంతో వినోదాన్ని ఇస్తూ ఎన్నో యుక్తులను చెబుతాయి.. అని మాకు కథ చెప్పారు.. సరేరా పడుకోండి రేపు ఉదయం మనం మన ఊరు చూద్దాము.. అంటూ నిద్రపుచ్చారు..

******
ఉదయం ఒకవైపు కోడి అరుపులు మరోవైపు ఏదో ఒక వినసొంపైన పాటతో నాకు మెలుకువ వచ్చింది. నేను బయటకు వచ్చాను.. మా అమ్మమ్మ ,చిన్నమ్మ బయిట అందమైన ముగ్గులు వేస్తున్నారు.. ఆ పాట పాడుతూ వస్తుంది ఎవరబ్బా అని చూస్తున్నా.. ఎవరో నారదుడు లాగా ఉన్నాడు.. నేను అమ్మమ్మ నారదుడు మన ఇంటికి వస్తున్నాడే అన్నాను.. మా చిన్నమ్మ నవ్వుతూ శ్రీను ఆయన నారదుడు కాదురా.. హరిదాసు అని ఆయనకు కొంత బియ్యం వేసింది.. ఆయన శ్రావ్యంగా పాడుకుంటూ వేగంగా వేరే ఇంటి వైపు నడిచాడు.. మా చెల్లి నిద్రలేచి
పరుగులుతీస్తూ చిన్నమ్మ వాళ్ళు వేసే ముగ్గులు దగ్గరకు వెళ్ళింది నేను వెస్తాను అంటూ.. మా వీదిలో అందరూ రంగుల రంగుల ముగ్గులు వేస్తున్నారు.. తాతయ్య మా దగ్గరకు వచ్చీ ఏరా శ్రీనూ ఏమి చేస్తున్నావు అంటూ దగ్గరకు తీసుకొన్నారు.. తాతయ్య ముగ్గు అంటూ చుపాను.. ఆయన చెప్పారు ఈ సంక్రాంతికి మన తెలుగు నేల అంతా రంగులమయం అవుతుంది అని అంతేకాకుండా.. ఈ ముగ్గులు అందాన్నే కాకుండా క్రిమికీటకాదులు ఏవి రాకుండా కాపడతాయి అని.. మరోవైపున కొంతమంది మంటలు వేస్తున్నారు అవి భోగిమంటలు అని చెప్పారు.. సరేరా మీరు త్వరగా సిద్దం కండి మనం మన ఊరు చూద్దాం అని చెప్పారు..

*****
మేము ఊరు చూడటానికి బయలుదేరాము.. ముందుగా మామయ్య వాళ్ళ తోటకి వెళ్ళాము  . మామయ్యా వచ్చి మమ్మల్ని తోట మొత్తం చూపిస్తున్నారు.. తోటలో ఎన్నో రకాల మొక్కలు,వృక్షాలు ఉన్నాయి.. కొన్ని రకాల పుష్పజాతి మొక్కలు సువాసనలు వెదజల్లుతున్నాయి.. చామంతీ,బంతీ,గుళాబీ మొక్కలు ఎంతో అందంగా ఉన్నాయి, మంచు బిందువులు వాటిపైన పడటం వలన ముత్యాల వలె మెరుస్తున్నాయి..  అప్పుడే తీసిన తేనె అని మాకు కొంచం తాగమని ఇచ్చారు.. ఎంత రుచిగా ఉందో. భూలోక అమృతంలాగా అనిపించింది.. తాతయ్య ఒక్కో మొక్క గూర్చి చెబుతూ వీటిలో ఔషధ గుణాలు కూడా ఉంటాయి అని చెప్పారు.. మొత్తానికి మామయ్య వాళ్ళతోట చాలా బాగుంది.. మేము బయలుదేరుతుంటే మామయ్య వాళ్ళ అబ్బాయి అర్జున్. నేను మీతో వస్తాను అంటూ మాతో ప్రయాణం అయ్యాడు..

****

అక్కడ నుంచి బయలుదేరి ముందుకు వెళుతున్నాము. ఊరంతా పండుగ వాతావరణం ఉంది.. నేను తాతయ్యకు చెప్పాను అమ్మమ్మ నైవేద్యానికి ఒక కుండా, పండుగకు కొత్త బట్టలు తీసుకొని రమ్మంది అని.. తాతయ్య కుమ్మరి ఇంటికి తీసుకొని వెళ్ళాడు.. అక్కడ కుమ్మరి        ఒక చక్రం పైన కొంత మట్టి సుద్దను పెట్టి కుండలు చేస్తున్నాడు.. ఒక మట్టి సుద్దను కుండగా మలుస్తుంటే అతనిలో నాకు శిల్పి కనిపించాడు.. తాతయ్య మాకు ఆ చక్రాన్ని చూపిస్తూ మన నాగరికత ఈ చక్రం నుంచే వేగంగా అభివృద్ధి చెందింది అని.. చరిత్రలో చక్రం ఏవిధంగా ప్రముఖ స్ధానం సంపాదించినదో,మానవుడు ఆలోచనను ఏవిధంగా మార్చిందొ చెప్పాడు.. తరువాత మేము బట్టలు నేచే వారి వద్దకు వెళ్ళి పండగకు కావాల్సిన కొత్త బట్టలు తీసుకున్నాము.. ఆయనను చూస్తే నాకు రంగులను అద్దుతున్న ఒక చిత్రకారుడు లాగా అనిపించాడు.. ఆయన పాటలు పాడుతూ చాలా చక్కగా బట్టలు నేత చేస్తున్నారు. మేము వాటిని తీసుకొని ఇంటికి బయలుదేరాము.. దారిలో కొందరు రైతన్నలు ఇంటికి పొలం నుంచి ధాన్యం చేరుస్తూ ఉన్నారు. వాళ్ళ ముఖంలో ఏదో విజయం కనపడుతుంది.. అదే విషయాన్ని  తాతయ్యని అడిగాను.. తాతయ్య చెప్పారు ఈ ఏడాది   వర్షాలు బాగా కురిసి.. నదులు నీటితో కలకలలాడి  పంటలు బాగా పండాయి అని.. పంట చక్కగా చేతికి వచ్చింది అని రైతు ఆనందంగా ఉంటే దేశం అంతా ఆనందంగా ఉన్నట్లే అని.. ఎందుకంటే ఆయన మన దేశానికి అన్నదాత కాబట్టి.. గ్రామాలు దేశానికి ధాన్యాగారములు అని చెప్పాడు.. ఇంటికి చేరుకున్నాము..

****

తాతయ్య మాకు కొత్త బట్టలు ఇస్తూ ఇది మన తెలుగువారికి పెద్ద పండుగ అంటూ ఇందులో మన సాంప్రదాయం ప్రతిబింబిస్తుంది అని చెప్పారు.. తాతయ్య పంచె కడుతుంటే నాకు పంచె కట్టమని అల్లరి చేసాను.. నాకు పంచె కట్టారు ఎంత హుందాగా ఉందో.. అద్దంలో నన్ను నేను పంచెలో చూసుకుంటూ మురిసిపోయాను..
తరువాత ఇంటికి వచ్చిన కొత్త ధాన్యంతో నైవేద్యం చేసి  ,అమ్మమ్మ వాళ్ళు రోట్లో పిండి కొడుతూ అరిసెలు చేసారు.. వాటిని మన దేవునికి మరియు పితృదేవతలకు అర్పించి వారిని పూజించి ప్రసాదం స్వీకరించాము.. అరిసెలు,గారెలు ఎంత రుచిగా ఉన్నాయో మా అమ్మమ్మ చేయి తగిలిందంటే అందులో అమృతం పడినట్లే.. తాతయ్య తన మితృలు అయిన రెహమాన్ ని మరియు రాబర్ట్‌ ని బోజనానికి పిలిచాడు ఆయన వాళ్ళని వరసలతో బావా ,అన్నయ్య అని పిలవడం నాకు భలే అనిపించింది అందరూ కలిసిమెలిసి ఇలా ఉండటం ఎంత బాగుందో ఆనందమైనా, కష్టమైన.. ఇలాంటి వాతావరణం మన గ్రామలలో ఎక్కువ ఉంటుంది...

****
సాయింత్రం మేము అంతా ఊర్లో జరుగుతున్న జాతరకు వెళ్ళాము.. మామయ్య నన్ను,చెల్లిని,అర్జున్ ని రంగుల రాట్నం ఎక్కించాడు.. ఆ రంగుల రాట్నం నాటు బండి చక్రాలతో చేసింది దానికి తాడు కట్టి తిప్పుతున్నారు. మేము అది ఎక్కి అల్లరి చేసాము. అక్కడ నుంచి తోలుబొమ్మలాట జరుగుతుంటే వెళ్ళాము. సీత స్వయంవరం చూసాము.. అది చూసి జనం కేరింతలు కొట్టారు. మామయ్య మాకు తియ్యని చెరుకుగడలు ఇప్పించారు. అవి తింటూ ఇంటికి వచ్చాము. సాయంత్రం భోజనాలు తరువాత తాతయ్యా రాముడు ఎందుకు అంత గొప్పవాడు , ఈ రోజు తోలు బొమ్మలాటలో అందరూ రాముడుని కీర్తించారు. అంతే కాకుండా ప్రతీ ఊరులో రాముడి గుడి కచ్చితంగా ఉంటుంది అంటారు కదా ఏంటి ఆయన గొప్పదనం. తాతయ్య చెప్పారు రాముడు ఆదర్శ పురుషుడు ఒక్కమాట, ఒక్కబాణం,ఒకటే సీత అన్నాడు.. ఆయన జీవతం అందరకీ ఆదర్శనీయం అని కొన్ని కథలు చెప్పాడు అవి వింటూ మేము మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకొన్నాం..

***
తెల్లారింది అందరూ పశువులను చక్కగా కడుగుతూ. వాటికి పసుపు కుంకుమ రాస్తూ అందరూ వాటికి నమస్కారాలు పెడుతున్నారు.. తాతయ్య చెప్పాడు ఈ రోజు కనుమ అంటే మన జీవనాదారానికి కారణమైన ఈ పాడిపంటలుకు ఋణపడి ఉన్నాము కదా.. అందుకే వాటిని దైవాలుగా భావించి ఇలా చేస్తున్నాము అని. నిజంగా ఇంత లొతైన భావం ఉందా ఇందులో.. ఇన్ని రోజులు నేను ఏదో అనుకొన్నా..
సాయంత్రం నేను, అర్జున్, చెల్లి మామయ్య మా ఊరి గుడి దగ్గర సరస్సు దగ్గరకు వెళ్ళాము.. అక్కడ ఎన్నో అందమైన కలువపూలు ఉన్నాయి.. ఎంత అందంగా ఉన్నాయో.. అక్కడ సరస్సు ఒడ్డునుంచి మేము బంకమట్టి తెచ్చి వాటితో మేము రకరకాల బొమ్మలు చేసాము.. వాటికి రంగులు అద్దాము.. మామయ్య మాకు గాలిపటాలు  ఇచ్చారు,  యుద్ధంలో గెలిచిన రాజులు విజయ పతాకం ఎగరు వేస్తారు కదా అలా మేము ఈ గాలిపటాలను ఎగరు వేశాము మైదానలలో...

ఈ విధంగా ఆడుతూ సంక్రాంతి పండుగను బాగా గడిపాము. ఆ గ్రామంలో ప్రజల అంకితభావంతో చేసే తత్వానికి, గ్రామం అందాలకు, ఒకరినొకరు ఆప్యాయంగా పిలుచుకోవాడాన్ని. గొప్ప అన్నదాతలను,  ప్రకృతిని దైవంగా భావించి కొలిచే ఈ గ్రామీణ వాతావరణం ఎంతో బాగ నచ్చింది.. మా సంక్రాంతి సెలవలు పూర్తి అయ్యాయి. తిరుగు ప్రయాణం మొదలుపట్టాము.. చెల్లి ఇక్కడ నుంచి రానని మారం వేసింది అమ్మమ్మ ఒడిలో... తాతయ్య మరలా వద్దురు అమ్మా అని చెబుతున్నారు. మరలా తిరుగు ప్రయాణం మొదలు అయ్యింది. మామయ్యా,అమ్మమ్మ,అర్జున్ మాకు వీడ్కోలు చెప్పారు. ఈసారి నా హృదయం భారం అయ్యింది. పడవ ఎక్కాము. ఆవలి ఒడ్డుకు చేరాము.. కృష్ణమ్మ ప్రశాంతంగా ఉంది.పడవ తిరిగి వెళుతుంటే ఎవరో ఒక బందువు దూరం అవుతున్న భావం కలుగింది. స్టేషన్‌ చేరుకున్నాం. ట్రైన్ వచ్చింది.. ట్రైన్ ఎక్కాము. రైలు వెళుతుంది. నా మనసులో ట్రైన్ వెనకకు వెళితే బాగుండు అనిపించింది..

ఇంతలో ఏదో గొంతు శ్రీను,శ్రీను అని వినిపించింది. అది సోముగాడిది.. "శ్రీను మా ఊరు వచ్చిందిరా. దిగుదాము రా అని".

 సంక్రాంతి పండుగలో ,పల్లెలో  అప్పటికి ఇప్పటికి ఎంతో  మార్పువచ్చింది, కానీ ఆ జ్ఞాపకాలు మాత్రం అలాగే ఎంతో మధురంగా ఉన్నాయి  అనుకుంటూ రైలు దిగాను సోముగాడితో .

--- సమాప్తం --