ఆ ఏడాది వేసవి సెలవులు ముగిసాయి, బళ్ళు తెరుచుకున్నాయి. పిల్లకాయలు అందరం ఎండల్లో ఆటలాడి నల్లటి తాటికాయల్లా బడికి వచ్చాం.
హెడ్ మాస్టారు: ఒరేయ్ పిల్లలు రేపు మన బడికి కొత్త మాస్టారు వస్తున్నారు, మీకు ఈ ఏడాదికి కొత్త పుస్తకాలు ఇస్తాం, ఈరోజు రాని వాళ్ళకి అందరూ ఈ విషయం చెప్పండి సరేనా.
పిల్లలు అందరికీ కొత్త పుస్తకాలు అంటే భలే ఇష్టం కొత్త పుస్తకాలు తీసుకున్నప్పుడు అందులో వచ్చే వాసన ఉంది గమనించారా,ఆ వాసన ఆశ్వాదించడం అందులో ఉన్న బొమ్మలు చూడటం భలే మజా కదా,ఎలా మరచిపోగలం అంటారు కదా మీరు కూడా.
తరువాత రోజు బడిలో అందరూ పూర్తి హాజరు. కొత్త మాస్టారుని చూసాం , యువకుడు ఆ మనిషి ఎత్తు కాదు, పొట్టి కాదు. చామన ఛాయ రంగులో ఉన్న గుండ్రటి ప్రశాంతమైన ముఖం. ఆయన పరిచయ కార్యక్రమాలు అయ్యాయి. పిల్లలు అందరికీ కొత్త పుస్తకాలు అతిథులైన గ్రామ పెద్దలు చేతులు మీదుగా అందిస్తున్నారు.
ఒక్కొక్కరు సంతకం చేసి పుస్తకాలు తీసుకోవాలి. నా పేరు పిలిచారు ,నా సంతకం చూసి అక్కడ ఉన్న ఒక మాష్టారు బిగ్గరగా నవ్వారు, అది చూసి పక్కన ఉన్నాయాన అలాగే నవ్వారు. కొత్త మాస్టారు నా సంతకం చూసారు "చకరవరతి" . నవ్విన మాష్టారు లను ఉద్దేశించి "ఎందుకండీ నవ్వుతారు పిల్లలు తప్పు చేస్తే ఆ తప్పు వాళ్ళది కాదండి వాళ్లకు నేర్పిన మనది" అని అన్నారు. ప్రధాన ఉపాధ్యాయులు అందుకొని "మాష్టారు ఈ పిల్లాడి సంగతి మీకు తెలియదు . ఓసారి స్కూల్ ఇన్స్పెక్టర్ వస్తే ఆయన రూపాయికి ఎన్ని పావలాలు అంటే 5 అని చెప్పాడు, స్కూల్ ఇన్స్పెక్టర్ ఏంటయ్యా పిల్లలకు మీరు నేర్పుతుంది ఇదేనా అని నాలుగు చివాట్లు పెట్టారు, ఈ పిల్లాడి లాంటోళ్ళు మరో నలుగురు ఉన్నారు, చూస్తారుగా ముందు ముందు మీకే తెలుస్తుంది".
మా పరిస్థితి చూసిన ఆ కొత్త మాస్టారు కళ్ళలో మాపైన జాలి కనిపించింది. మా 3వ తరగతికి కొత్త మాష్టారే తరగతి ఉపాధ్యాయులు అని మా హెడ్ మాస్టారు ప్రకటించారు. ఆయన ఒక 15 రోజులు ట్రైనింగ్ తరువాత తరగతులకు వస్తారు అని చెప్పారు.
15 రోజులు గడిచాయి. నేను ఇంకో నలుగురు మిత్రులు స్కూలు ఆవరణలో పాఠం చెప్పకపోవడం వలన ఒంగుని ఉన్నాము. గంట మోగింది. కొత్త మాస్టారు వచ్చారు, ఇంగ్లీష్ మాష్టారు వెళుతూ రేపు గాని పాఠం అప్పజెప్పలేదో వీపు విమానం మోతే అని వీపు మీద ఒక దెబ్బ వేసి లోపలికి వెళ్ళమన్నారు.
కొత్త మాస్టారు మా వైపు చూస్తూ తరగతిలో ప్రవేశించారు. ఏం చెప్తారో అని అందరం ఎదురు చూస్తున్నాం.పిల్లలు నేను మీకు తెలుగు టీచర్ గా వచ్చాను. మాస్టారు క్షణంలో గొంతు సవరించి అయిన గూర్చి పరిచయం ఒక పాట రూపంలో శ్రావ్యంగా పాడారు. ఆ కమ్మని గానంతో సరికొత్తగా లోకంలో వెళ్ళినట్లు అందరం తన్మయులైపోయాం. తరువాత ఆయన "నాకు మీతో ఎన్నో కథలు,పాటలు,ఆటలు పద్యాలు పంచుకోవాలని ఉంది". ముందుగా మీ ఒక్కొక్కరి పేరు,మీకు ఏమి ఇష్టమో ,మీ తల్లిదండ్రులు ఏమి చేస్తారో చెప్పండి.
అందరి పేర్లు చెబుతున్నారు శ్రీనివాస్ - నాన్న వ్యవసాయం, కిరణ్ - అమ్మ నాన్న చేనేత పని, గోపాల్ - కుమ్మరి .. ఇలా చివరికి నా పక్కన ఉన్న రతన్ వంతు వచ్చింది , పేరు రతన్ మా నాన్న అంటూ ఉండగా ఎవరో ఒకరు వెనుకనుండి "చెత్తోలబ్బాయి" అని అరిచారు. అంతే అందరూ గొల్లున నవ్వారు. వెంటనే మాష్టారు అందుకొని "పిల్లలు ఒక్కసారి ఇలా చూడండి. ఇది మన మానవ దేహం ఇందులో మనకు అన్ని అవయవాలు సక్రమంగా పని చేస్తేనే మనం ఆరోగ్యంగా ఉండగలం. అలాగే సమాజంలో ప్రతి ఒక్కరూ కూడా ఒకరు ఎక్కువ ఒకరు తక్కువ కాదు, అందరూ సమానమే.ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ పనులు చేస్తేనే మనం అందరం హాయిగా ఉండగలం. ఈరోజు రతన్ వాళ్ళ నాన్న ఉండటం వలనే కదా చూడండి మన ఇళ్ళు, వీధులు శుభ్రంగా ఉన్నాయి. వాస్తవానికి మనమే వాళ్ళ కుటుంబానికి మన ఊరిని పరిశుభ్రంగా ఉంచుతున్నందుకు ధన్యవాదాలు చెప్పాలి".ఆ మొదటి రోజు తరగతి కొత్త మార్పు కు నాంది పలుకుతుంది అని మాకు తెలియదు.
మా తండ్రులు వివిధ వృత్తుల్లో ఉన్నారు అని చెప్పాం కదా. మా కొత్త మాష్టారు నెలకు ఒక శనివారం వివిధ రకాల వృత్తులు చేసే వారి దగ్గరకు మిమ్మల్ని తీసుకుని వెళ్ళి ఆ వృత్తి నిపుణులతో కలిసి మాట్లాడుతూ మాకు వివరంగా ఆ పని గూర్చి చెప్పేవారు. నాకు ఇప్పటికీ గుర్తు మేము ముందుగా ఒక కుమ్మరి దగ్గరకు వెళ్ళాం. ఆ రోజు మాష్టారు కుమ్మరి చక్రాన్ని చూపుతూ చక్రం ప్రపంచంలో గొప్ప మార్పు తీసుకొని వచ్చింది అని దాని చరిత్ర వివరంగా చెప్పారు.మమ్మల్ని మన చుట్టూ ఏమేమి చక్రాలు ఉన్నాయో గమనించమన్నారు. నాకు ఆ రోజు ఎక్కడ చూసినా చక్రాలే కనిపించాయి. మా మట్టి రోడ్డు పైన ఎడ్లు లాగే టైరు బండి చక్రం, సెంటర్ లో చెరుకు బండి దగ్గర గిరగిరా తిరుగుతూ రసం తీసే చక్రం.ఇంటికొచ్చే దారిలో బావిలో చాంతాడు వేసి చక్రం మీదుగా తోడుతున్నారు. మా పెదనాన్న వాళ్ళ ఇంటి టేపురికార్డ్ లో గిర్రున తిరుగుతున్న క్యాసెట్ చక్రం. రాత్రి మా బామ్మ ఒరేయ్ హారతి తీసుకుని ప్రసాదం తీసుకుందువు రా అని పిలిస్తే దేవుడు పటంలో విష్ణు మూర్తి చేతిలో చక్రం. ఎక్కడ చూసినా చక్రాలే..చక్రాలు..
మాస్టారు చెప్పినట్లు గా చక్రాలు చక్రం తిప్పేసాయిరో అని ఫ్రెండ్స్ అందరం మేము చూసిన చక్రాలు ముచ్చట్లు చెప్పుకున్నాం.ఇలా మా మాష్టారు అన్ని వృత్తులను మాకు పరిచయం చేస్తూ పరిసరాలను ఒక నిశితమైన దృష్టి తో చూడటం నేర్పారు.మరో వైపు మా తల్లిదండ్రులకు కూడా మరింత దగ్గరయ్యారు.
పిల్లలు రేపు "అందమైన నా పేరు" పోటీ, దీని కోసం మీరు మన స్కూల్ ఆవరణలో మీ పేరుని ఏదైనా ఒక మంచి అలంకారం లో చూపించాలి. బాగా చూపించినవారికి మంచి బహుమతి. మరుసటి రోజు పిల్లలం అందరం రకరకాలుగా మా పేరులను డిజైన్ చేయడానికి సిద్దం అయ్యాం. నేను కూడా వివిధ రకాలుగా ముందుగా చింత గింజలతో, రంగు రంగుల కోక్ సీసా మూతలతో,మా చెరువులో దొరికిన గవ్వలతో ఇలా సాధన చేసి మరి వెళ్ళాను. ముందుగా పాల్గొనే విద్యార్థులు HM ముందు తమ సంతకం చేసి వెళ్ళాలి. ఆడపిల్లలు వివిధ రకాల పూలతో , ఆకులతో తమ పేర్లను రాసారు. నేను ముందే బాగా సాధన చేసి ఉండటం వలన గవ్వలతో క్షణాల్లో నా పేరు అందంగా ముత్యాలు లా పేర్చాను. అన్ని పేర్లను పరిశీలిస్తూ వచ్చిన మా హెడ్ మాస్టారు నా పేరు దగ్గరకు వచ్చి ఒక్క క్షణం ఆగి అద్భుతః అన్నారు. ఆశ్చర్యం ఏంటంటే తరగతి గదిలో ఉన్న 25 మంది అందరం మా పేర్లను చక్కగా రాశాము. 6 నెలలు క్రితం మా సంతకాలు సరిగ్గా చేయలేకపోయిన మేమేనా ఇలా అందంగా చేసింది అని మా టీచర్లు ఆశ్చర్యపోయారు.
నేను మా నలుగురు మిత్రులు పాఠాలు చెప్పకుండా, ప్రతి రోజూ దెబ్బలు తినడం లేదా ఆవరణలో ఒంగోవడం. ఇది గమనించిన కొత్త మాష్టారు మేము ఎక్కువగా బట్టి పట్టి చదువుతున్నాం అని గమనించారు. దీని కోసం ఆయన బడిలో కథలు పుస్తకాలతో ఒక చిన్న లైబ్రరీ ఏర్పాటు చేద్దాం అన్నారు, దానికి HM నిధులు లేవంటే ఆయనే తన సొంత ఖర్చులతో రంగు రంగుల బొమ్మలు ఉన్న కథలు పుస్తకాలు తెచ్చారు. అయిన చదువుతూ, బొమ్మలు చూపిస్తూ కథ చెబుతుంటే మేము ఒక లోకంలోకి టైం మిషన్ లో వెళ్ళేవాళ్ళం. మేము కూడా ఆ బొమ్మలు చూస్తూ అక్షరాలు కూడ పలుకుతూ చదవడం నెమ్మదిగా మొదలు పెట్టి అర్థం చేసుకుంటూ ఆ కథలను ఒకరికి ఒకరు చెప్పుకొని ఆశ్వాదిస్తుంటే మా కొత్త మాష్టారు "చూసారా మీరు కథలు ఇష్టంతో అర్థం చేసుకుని చదవడం వలన ఒకసారి చదివిన చక్కగా చెప్పగలుగుతున్నారు" పాఠాలు కూడా ఇంతే అర్థం చేసుకుని ఇష్టంతో చదవండి".కొన్ని రోజులకు మాలో ఎంతో మార్పు వచ్చింది అప్పటి నుంచి బట్టి పట్టడం మాని మంచి ఫలితాలు చూపించాం.
అందరం మంచి దారిలో పడ్డాం . చదువంటే ఆటలు పాటలు లాగా నేర్చుకోవడం అయ్యింది మాకు, ఒకప్పుడు ఆదివారం కోసం ఎదురు చూసే మేము. సోమవారం కోసం ఎదురు చూడసాగం. 4 సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. చదువుల్లో ఎన్నో మంచి ఫలితాలతో ఆ మాష్టారు వలన మా బడిలో పిల్లలు సంఖ్య రెట్టింపుగా అయ్యింది. మాస్టారు లో మరింత ఉత్సాహం పెరిగింది. కానీ అనుకోకుండా ఒక చేదు వార్త తెలిసింది. అయినకు ట్రాన్స్ఫర్ అవుతుంది అని ,దసరా సెలవులకు ముందు రోజు బడిలో వీడ్కోలు సభ అని మా పిల్లలం ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నాం. చివరి రోజు చిన్న సన్మానం ఏర్పాటు చేసారు, ఊరంతా ఉద్వేగంతో కదిలి వచ్చింది. పిల్లలం అందరం కళ్ల వెంట నీటి బిందువులను ధరించాం. మా అందరిలో ఒకటే దిగులు వీనుల విందైన ఆ పాటలు వినే గొంతు ఇక తరగతిలో వినబడదని, భుజం తట్టి నువ్వు ఏదైనా చేయగలవు అని ధైర్యాన్ని ఇచ్చే చేయి ఇక తోడు ఉండదని, అన్నీటి కంటే ముఖ్యంగా చల్లని చిరునవ్వుతో తరగతిలో ఒక మంచి వాతావరణం సృష్టించే చిరునవ్వులు ఇక కనుమరుగు కానున్నాయి అని.
సన్మాన సభలో మా మాష్టారు మాట్లాడటానికి లేచారు. అంతకుముందు ఎంతో హుషారుగా ఉండే మాష్టారు ఈ రోజు ఎంతో భారంగా కనిపించారు. పిల్లలు అందరం ఆసక్తిగా ఎదురు చూస్తున్నాం. మాష్టారు ఏం చెబుతారో అని ..కళ్ళలో ఉబికి వస్తున్న కన్నీరు తుడుచుకోవడానికి మాష్టారు కళ్ళజోడు తీసారు. చాలా భారంగా రెండే మాటలు "ఈ ఊరు నాకు కన్న తల్లి లాగా మరు జన్మనిచ్చింది,కుసుమాలు లాంటి ఈ చిన్నారుల అల్లరి మాటలు, చెదిరిపోని చిరునవ్వులు గుండెల నిండా ఎన్నో అనుభవాలు నింపుకున్నాను. అడుగు కదపలేని ఈ భారంతో వీడ్కోలు చెప్పలేక మాటలు రావడం లేదు" అని ముగించారు. ఊరి ప్రజలు, ఉపాధ్యాయులు అందరూ కలిసి సన్మానం చేశారు. ఊరంతా ఏరులా అందరం బస్టాప్ దాకా మాష్టారు తో వెళ్ళాం.పిల్లలు అందరూ మాష్టారు చేయి పట్టుకొని మాతో ఉండిపోరూ మాష్టారు అని. దూరం నుంచి బస్ హార్న్ వినబడింది. మాష్టారు బ్యాగు భుజాన వేసుకున్నారు. మా గుండెల్లో ఉప్పెన చెలరేగింది. కన్నీళ్ళు వరదలా ముంచెత్తాయి. మాష్టారుని చూద్దాం అంటే కంటి నిండా కన్నీటి కాలువలు , రెండు చేతులతో తుడుచుకున్నా ఉబికి ఉబికి తన్నుకు వస్తున్నాయి.మరో వైపు బస్సు వచ్చింది . డ్రైవర్ అందరిని చూసి "ఇంత మంది ఎక్కడానికి మా బస్సు సరిపోదయ్యో"..హెడ్మాస్టర్ "ఎక్కేది ఒకరే ఆయనను పంపడానికి ఊరంతా వచ్చారు".
మాష్టారు భారంగా బస్సు ఎక్కారు. జీవితానికి సరికొత్త దారి చూపిన ఆ చేయి కిటికిలోనుండి ఊపుతుంటే మా కన్నీటి పొరల మధ్య మసక మసకగా కనిపిస్తూ చెట్ల చాటుగా మాయమయ్యింది.
- శ్రీనివాస చక్రవర్తి.
